Inga Zghenti

Translated by Inga Zghenti

1. Nowhere the transport of the poor will stop / ღარიბების ტრანსპორტი არსად გაჩერდება

   

   

   ENGGEO

   Bus number eight terribly stank,

   So did number seventy that day-

   Like the second day after love is over. 

   Neither did the safety exit open when some man felt bad.

   We lay him down on the filthy floor and brought him to senses. 

   As for the government- we scolded them as well.   

    

   I scolded myself too-

   As I had decided to take a bus.

   I said to myself-   I will at least write one poem on the story,   

   On sluggish presidents and ministers! Won’t I?

   Another day one intellectual opposition leader will react 

   With a heart emoji to me. 

    

   But the government will declare I am a biased poet. 

   Years later poetry lovers will say

   I used to be a citizen poet.

   If I live so long, they will even splash their hands on my shoulders,

   Hold a kinda anniversary for me,

   Flowers on the stage will be adorned by a coffin next to them. 

   Journalists will report from my home village

    I haven’t visited for the last 40 years. 

    

   Thousands of stupid things came to my mind on the bus,

   Rumbling in lifeless streets of a poor country.

   And the people sitting there were as hapless as

   My centenarian grandmother,

   Sitting at her sick child’s bed.

   The people were sitting

   With their hands awkwardly laid on knees,

   Counting the change, nowhere going to leave.

   Translated by Inga Zghenti

   8 ნომერი ავტობუსი იყო საშინლად აყროლებული

   და ასეთივე იყო იმ დღეს ნომერი სამოცდაათიც - 

   სიყვარულის დამთავრების მეორედღისნაირი.

   არც უსაფრთხოების სარკმელი  გაიღო, ვიღაც კაცი რომ  ცუდად გახდა.

   ჩვენ ის ტურტლიან იატაკზე დავაწვინეთ და მოვასულიერეთ.

   მთავრობა  - გავლანძღეთ.

   მე ჩემი თავიც მივაყოლე, 

   ავტობუსით მგზავრობა რომ გადავწყვიტე.

   ვთქვი, ამ ამბის გამო, ერთ ლექსს ხომ დავწერ

   უნიათო პრეზიდენტებსა და მინისტრებზე.

   მეორე დღეს ვინმე ინტელექტუალი ოპოზიციონერი გულებს

   დამიწერს. 

   მთავრობა კი გამოაცხადებს, რომ მიკერძოებული პოეტი ვარ. 

   პოეზიის მოყვარულები წლების მერე იტყვიან, რომ

   მე მოქალაქე პოეტი ვიყავი.

   თუ მოვესწარი, მხარზე ხელსაც დამიტყაპუნებენ, 

   რამე იუბილეს მომიწყობენ,

   სცენაზე შემოდგმულ ყვავილებს კუბოს მიდგმა რომ დაამშვენებდა.  

   ჟურნალისტები სიუჟეტს მოამზადებენ ჩემს მშობლიურ სოფელზე,

   სადაც 40 წელია არ ვყოფილვარ.

   ვფიქრობდი ასეთ სისულელეებზე ავტობუსში, 

   რომელიც მირახრახებდა ღარიბი ქვეყნის უღიმღამო ქუჩებში.

   სადაც ისეთი მოწყენილი ხალხი იჯდა,

   როგორიც ასი წლის ბებიაჩემია,

   ავადმყოფი შვილის საწოლთან მიმჯდარი.

   ისხდნენ ადამიანები 

   უხერხულად დაწყობილი ხელებით მუხლებზე,

   ითვლიდნენ ხურდებს და არსად მიდიოდნენ.

2. My beautiful life / ჩემი ლამაზი ცხოვრება

   

   

   ENGGEO

   And finally, where can I find my beautiful life?  

    So much I have craved for, haven’t I?  I allegedly remember 

   Fencing a place for it - here you must be, my beautiful life. 

   Kinda have I carved so many logs, kinda have I painted so many palings.  

   How many times have I made a fire and how many times have I laid that 

   Red, checked cloth, so heartily.

   Jewels for holiday parties in films with happy endings. 

   Think I did everything needed:

   Here I got high education,

   Here I got a good job,

   Here is my child,

   Here is my husband, it happened- not the only one I’ve had, though,

   Here is my big love which, admittedly, 

   Smashed down in pieces, but it did exist, indeed it did.   

   Why did I lose this beautiful life like I lost that famous man

   Who once thought I was a good writer and sacredly asked 

   Me for an interview,  praised me as well. 

   Like the woman whispering - how she wished to become a writer like me

   And made me feel like I sat on thorns.

   God saved me - I didn’t believe it. 

   Well, where are you, my beautiful life? Don’t hide away from me. 

    

   What haven’t I done enough, what have I missed to do for you?

   Maybe you’re hiding from me as I never cared for any dog or cat? 

   Or maybe I should’ve turned thinner? Or maybe I should’ve  studied something else

   At this old age?  

   Or maybe begging for other’s words and mincing them in a meat-chopper for others

   And putting them into their mouths like soft tiny bits

   Was a mistake from the very beginning? 

    

   Maybe, on the contrary, I have turned ian into awful weather forecast?

   Announcing disasters?

   But I definitely craved for a beautiful life. 

   Implicitly, I must have had much money in that life.  I must have. 

   I must have never shopped in outlets.       

    

   My sweetheart must have dragged those idiotic heart-shaped balloons

   On my birthday. 

   Must have set off fireworks at 12. 

   Yes, yes, this is how I imagine a beautiful life. 

   You might not, might you? Is all this very cheap happiness for you? 

   As for me - much more than enough.   

   And what is it like now, the life I live or the life that lives me? 

   Maybe, we have to confess that when something does not fit

   You should either change it or fit it in the way 

   Not to strangle your spirit at least. 

   Obviously, the life I have been wearing and never taken off - is not beautiful at all.

    I just often wash it thoroughly,

   And that’s why it’s such dazzling white.    

   From afar.

   Translated by Inga Zghenti

   სად არის ბოლოს და ბოლოს ეს ჩემი ლამაზი ცხოვრება?

   ხომ მინდოდა და თითქოს, მახსოვს,

   ადგილიც კი შემოვუღობე - აქ, იქნები შენ, ჩემო ლამაზო ცხოვრებავ.

   თითქოს რამდენი ძელი გავთალე, რამდენი მესერი შევღებე, 

   ცეცხლი რამდენჯერ დავანთე და მაგიდასაც მონდომებით გადავაფარე

   ის წითელი, კუბოკრული საფარებელი.

   ბედნიერი ფილმების სადღესასწაულო სუფრების სამკაული. 

   მგონი ყველაფერი გავაკეთე, რაც საჭირო იყო:

   აი, უმაღლესი, 

   აი, კარგი სამსახური, 

   აი, შვილი, 

   აი ქმარი, თანაც, ისე მოხდა, არაერთი.

   აი, დიდი სიყვარულიც, რომელიც მართალია,

   ბოლომდე დაიფშვნა, მაგრამ ნამდვილად არსებობდა.

   რატომ დაიკარგა ეს ლამაზი ცხოვრება იმ ცნობილი კაცივით, 

   ერთ დროს კარგი მწერალი რომ ვეგონე და მოკრძალებით მთხოვდა ინტერვიუს, მაქებდა. 

   იმ ქალივით, ნეტა შენნაირი გამოვიდეო, რომ ჩურჩულებდა.

   მე - უხერხულობის ჭიანჭველებს ვიბერტყავდი ტანიდან.

   კიდევ კარგი, არ დავიჯერე.

   აბა, სადა ხარ, ჩემო ლამაზო ცხოვრებავ? გამოდი. 

   რა დაგაკელი, რა არ გაგიკეთე?

   იქნებ იმიტომ იმალები, ძაღლი და კატა რომ არ მყოლია?

   შეიძლება უფრო უნდა გავმხდარიყავი? ან იქნებ კიდევ სადმე უნდა მესწავლა ამ სიბერეში? 

   იქნებ სხვისი სიტყვების მათხოვრობა და სხვებისთვის ხორცსაკებ მანქანაში გატარება და რბილლუკმებად პირში ჩადება

   თავიდანვე შეცდომა იყო?

   იქნებ, პირიქით, ყველაზე საშინელი ამინდის პროგნოზად ვიქეცი?

   უბედურებების გამომცხადებლად?

   მაგრამ ლამაზი ცხოვრება ნამდვილად მინდოდა.

   წესით, ბევრი ფულიც უნდა ყოფილიყო მაგ ცხოვრებაში. 

   იაფიან მაღაზიებში აღარასოდეს უნდა მევლო. 

   ჩემს შეყვარებულს ის იდიოტური გულის ფორმის ბუშტები უნდა ეთრია ჩემი დაბადების დღეებზე. 

   12 საათზე მაშხალები ესროლა. 

   დიახ, დიახ, ეგ მეგონა ლამაზი ცხოვრება. 

   თქვენ, ალბათ, არა? აი, მე კი, მგონი, ძალიანაც თანახმა ვიყავი.

   ახლა როგორია ის, რომელშიც ვცხოვრობ თუ ის მაცხოვრებს?

   იქნებ უნდა ვაღიაროთ, როცა რაღაც არ გეტევა,

   ის ან უნდა გამოიცვალო ან ისე მოირგო, 

   სული მაინც არ შეგეხუთოს?

   აშკარად არაა ეს ცხოვრება, რომელიც გაუხდელად მაცვია, ლამაზი!

   უბრალოდ, ხშირად გულმოდგინედ ვრეცხავ

   და ასე იმიტომ ქათქათებს -შორიდან.

3. The parliament was informed on death / პარლამენტმა ცნობად მიიღო სიკვდილი

   

   

   ENGGEO

   Has been sent a seven-hundred-page report

   In which we are carefully strangled 

   As nurses do to the old, bored.

   We vanished like bloodstains in wastewater.

   Listened to our story calmly-

   How we found drugs in our pocket one day and couldn’t recognize them.

   But we were told so – they are yours, they are yours.

   If not, you’ll be put away in prison. 

   Listened carefully to the story of a buried miner,

   Such cases happen in other countries, too- justified himself.

   Laid a big anadem over his back and arrived at the funeral.

   Wasn’t even surprised why a man was thrown off the police building. 

   How Bianka Shigurova got poisoned from carbon monoxide.

    

   How transgender Zizi was buried in a man’s clothes and shouted 

   At the last minute,

   You are a man, were born a man, will die a man. 

   No other truth exists- you are our dead.

   They said, yes, death is understandable, but how can one compare it with 

   The misfortunes of a poor country?

   Here we have a visa-free regime,

   Here we have trade-   boosted with China. 

    

   This is a finger. 

   The parliament has been reported on men shot at the occupation line.

   On children taken away their breath from fear.

   They had no any other way out-

   The parliament was too busy. 

   Papers were to be replaced 

   From one place to another.

   Idiotic laws must have been passed.

   They had to queue at the tribune. 

   Had to start throwing Borjomi bottles at one another. 

   They had no time for misery. 

   In such a haste

   It is difficult to digest seven hundred-page death reports.

   What can they do, how can they help a beaten poet, even if he has sworn at the patriarch? 

   Neither should a man of that age have worn that orange jacket.

   Maybe those women stabbed in the neck by their husbands 

   Did misbehave?

    

   Neither it was time for the national movement to rally their silly members.

   That is why, they were reported on us- oppressed humans,

   They are not many, they thought.

   They were reported on us and they forgot us

   Like those ones dead twenty years ago

   Whose graves were overpassed by grass.

   Translated by Inga Zghenti

   ცნობად მიიღო შვიდასგვერდიანი ანგარიში,

   რომელშიც ისე ფრთხილად გვგუდავდნენ,

   როგორც ფილმებში, მობეზრებულ მოხუცებს სანიტრები.

   ისე ვქრებოდით, როგორც სისხლის ლაქა გამდინარე წყალში.

   მოისმინა ჩვენი ამბავი მშვიდად - 

   ერთ დღეს როგორ ვიპოვეთ ჯიბეში ნარკოტიკები და ვერ ვიცანით.

   მაგრამ გვითხრეს - თქვენია, თქვენია.

   თუარადა, ჩაგაყუდებთ.

   კარგად მოუსმინა ჩამარხული მეშახტეების ამბავს,

   სხვაგანაც ხდება - თავი იმართლა.

   დიდი გვირგვინი მოიკიდა ზურგზე და სამძიმარზეც მივიდა.

   არ გაიოცა, რატომ გადმოაგდეს კაცი პოლიციის შენობიდან.

   როგორ გაიგუდა ბიანკა შიგუროვა გაზით.

   როგორ დამარხეს ტრანსგენდერი ზიზი კაცის ტანსაცმლით და ბოლომდე ეძახეს,

   კაცი ხარ, კაცად დაიბადე, კაცად მოკვდები.

   სხვა სიმართლე არ არსებობს - ჩვენი მკვდარი ხარ.

   თქვეს, გასაგებია სიკვდილი, მაგრამ რა მოსატანია

   ის ღარიბი ქვეყნის უბედურებასთან?

   აი, უვიზო რეჟიმი. 

   აი, ჩინეთთან გაჩაღებული ვაჭრობა.

   აი, თითი.

   ცნობად მიიღო საოკუპაციო ხაზთან დახვრეტილი ადამიანები.

   შიმშილისგან სულგამძვრალი ჩვილები.

   სხვა რა გზა ჰქონდა - 

   პარლამენტი ძალიან დაკავებული იყო.

   ფურცლები უნდა გადაედოთ 

   ერთი ადგილიდან მეორეზე.

   იდიოტური კანონები მიეღოთ,

   ტრიბუნებთან რიგში ჩამდგარიყვნენ,

   ბორჯომის ბოთლების სროლა აეტეხათ.

   მათ უბედურებისთვის არ ეცალათ.

   ასეთ დაკავებულობაში,

   ძნელია, შვიდასგვერდიანი სიკვდილის ცნობების გადახარშვა.

   რა ქნან, როგორ უშველონ ნაცემ პოეტს, თან, თუ პატრიარქსაც მიაგინა.

   ნურც იმ სტაფილოსფერ ქურთუკს ჩაიცვამდა მაგხელა კაცი.

   ის ქალებიც, ქმრებმა რომ ყელები დაჭრეს, 

   იქნებ ცუდად იქცეოდნენ?

   არც შტერი ნაციონალისტების მიტინგის დრო იყო.

   ამიტომ ცნობად მიგვიღეს დაჩაგრული ადამიანები,

   ცოტანი არიან, გაიფიქრეს.

   ცნობად მიგვიღეს და დაგვივიწყეს,

   როგორც ოცი წლის მკვდრები

   მათ საფლავებს ბალახმა რომ გადაუარა.

4. Concert at the school stadium / კონცერტი სკოლის სტადიონზე

   

   

   ENGGEO

   ....

   The stadium of a small town was coercively made vibrant

   -A kinda festival was conducted there. 

   How sorrowful the story is.  

   President gave a speech, said jokes, and people laughed. 

   They saw the president close. 

   It rained in the end. The rain dismantled everything. 

   Something after their mundane jobs made people happy  

   To gather at a staged celebration. 

   Maybe this something was many people together. The silence changed into noise.

   Not surprising at all:

   Even the streets of the town were so empty

   As in those cities after atomic explosions.  

   The festival turned out to be something a few-hour festival,

   Sheltered behind wine bottles and honey jars for sale.

   I remember the festivals of this town – nothing has changed,

   Even then we were obliged to prove something for somebody like this, 

   We had to show off to be more pretty

   Than in real.

   Translated by Inga Zghenti

   .....

   რა სევდიანი იყო იმ პატარა ქალაქის მეორე სკოლის

   ძალით გაცოცხლებული სტადიონი, 

   სადაც რაღაც ფესტივალი ჩატარდა. 

   პრეზიდენტი გამოვიდა, იხუმრა, ხალხმა გაიცინა. 

   პრეზიდენტი ახლოდან  დაინახეს. 

   ბოლოს კი იწვიმა. წვიმამ ყველაფერი დაშალა. 

   სავალდებულო სამსახურების შემდეგ დადგმულ ზეიმზე

   თავმოყრილებს მაინც რაღაც უხაროდათ.

   ალბათ - ბევრი ადამიანი ერთად.  ხმაურით შეცვლილი სიჩუმე. 

   და ეს არცაა გასაკვირი: 

   ამ ქალაქში ქუჩები ისე დაცარიელდა,

   როგორც ატომური აფეთქების მერე მიტოვებულ ქალაქებში. 

   ფესტივალიც რაღაცნაირი რამდენიმესაათიანი გამოვიდა

   გასაყიდად გამოტანილ ღვინის ბოთლებს, თაფლის ქილებს ამოფარებული.

   მე მახსოვს ამ ქალაქის დღესასწაულები - არაფერი შეცვლილა,

   მაშინაც ასე ვიღაცისთვის რაღაც უნდა გვემტკიცებინა,

   და უფრო ლამაზები ვყოფილიყავით, 

   ვიდრე სინამდვილეში.

5. The ex-MP- back in politics / ყოფილი პარლამენტარი პოლიტიკაში მიდის

   

   

   ENGGEO

   I’ve had enough break. 

   And the MP’s pension has also been reduced recently,

   Evaporates quickly. 

   Belt-tightening? - a bit fed up.

   How I miss annoying journalists- colorful microphones –

   Yesterday I even dreamt gagging lollypops in my mouth:

   Whatever they ask me, it’s still sweet to see oneself 

   On TV in the end. 

   Especially when nobody watches you. 

   When you get pleasurable shivers-

   Imagining the whole country listens to you. 

   It’s enough to hide away and wait – little chance any tabloid 

   To remember you. 

   You’ll be asked something uninteresting

   On a house, garden or a car, which

   I well remember, is out of fashion today. 

   It’s time to get new ones now.

   Spending own money on travel tickets, phone bills and fuel

   Is also boring.  Calling a driver is more comfortable and convenient,

   I do have to admit. 

   Enough for me to be the ex-MP. 

   I will polish my sharp-pointed shoes,

   Draw up troops of starched shirts.

   I need to stash heavy perfume –in order only to feel its smell 

   When joining people. 

   I have to think of some slogan – to go with everything

   E.g. with cheese and bread – something everyone likes 

   And takes as bait, like a fish of the wormy hook. 

   Let’s say the name God. And it’d be fine if we stuck in our homeland somewhere. 

   Let’s turn up in some big church, we’d better – on a big

   Holiday. 

   Let’s diffuse in streets, villages and towns with banners smiling.

   Ahead to any political party, no matter which!

   Let’s just only get back, we’d better set foot in one of the winning parties,  

   If it fits. 

   Then it’s easier to move to any other place.

   It’s time to get back to politics!

   It’s time to go down to underground and listen to foolish sorrows of people

   Gathered at a block of flats - 

   Getting close to them today means keeping distance from them tomorrow and

   And having a break, when pressed for time as a politician. 

   It’s time to slowly come out of the shade.

   I’ve had enough break.

   Translated by Inga Zghenti

   დასვენება საკმარისია.

   და პენსიაც პარლამენტარის,

   ამ ბოლო დროს დაცოტავდა, მალე ორთქლდება.

   ხოლო ქამრის შემოჭერა, ცოტა მომბეზრდა.

   მომენატრნენ აბეზარი ჟურნალისტებიც - ფერად-ფერადი მიკროფონი-მამალოების პირში ჩაჩრაცმესიზმრა წუხელ:

   რაც უნდა მკითხონ, საბოლოოდ მაინც ტკბილია ტელევიზორში თავის დანახვა.

   თუ არავინ გიყურებს - მაშინ განსაკუთრებით.

   სასიამოვნო ჟრუანტელი რომ დაგივლის,

   თუ წარმოიდგენ, ახლა შენ გისმენს მთელი ქვეყანა.

   საკმარისია ჩირგვში ჯდომა და ლოდინი - რომელიმე ყვითელ გაზეთს შემთხვევით თუ გაახსენდები.

   გკითხავს რამე უინტერესოს,

   სახლზე თუ ბაღზე თუ მანქანაზე, რომელიც,

   კარგად გამახსენდა, უკვე მოძველდა.

   დროა, ახალში გადავინაცვლო.

   საკუთარი ფულის ხარჯვაც მოსაწყენია სამოგზაურო ბილეთებში,

   ტელეფონში, საწვავში, მძღოლის გამოძახებაც, 

   ვაღიაროთ, 

   იყო უფრო კომფორტული და მოხერხებული.

   საკმარისია, ვიყო ყოფილი პარლამენტარი.

   გავაპრიალებ წვეტიან შავ ფეხსაცმელებს,

   გახამებული პერანგების ჯარსაც დავრაზმავ.

   მძაფრი სუნამოც - ხალხში შესვლისას მხოლოდ მისი სუნი რომ ვიგრძნო, საჭიროა მოვიმარაგო.

   რამე სლოგანიც მოვიფიქროთ - საყველასო,

   მაგალითად, ყველზე და პურზე - ყველას რაც უყვარს და რაზეც ყველა წამოეგება, როგორც მატლიანკაუჭზე თევზი.

   ვახსენოთ ღმერთი. 

   და სამშობლოც კარგი იქნება, ჩავაკვეხოთ.

   გამოვჩნდეთ ხალხში რომელიმე დიდ ეკლესიაში, აჯობებს - დიდ დღესასწაულზე.

   ღიმილიანი საარჩევნო პლაკატებით მოვედოთ ქუჩებს, სოფლებს, ქალაქებს. წინ რომელიმე პარტიისკენ, სულერთია!

   ოღონდ დავბრუნდეთ, ჯობს, რომელიც გაიმარჯვებს, იქ ჩავდგათ ფეხი თუ ჩაგვეტევა,

   მერე უფრო ადვილია სადმე გადასვლა.

   დროა, დავბრუნდე პოლიტიკაში!

   დროა, მეტროში დღეს ჩავიდე და კორპუსთან შეკრებილების სულელური დარდი ვისმინო -

   დღეს მათთან ასე მიახლოება ნიშნავს ხვალ მათგან შორს ყოფნას და დასვენებას, პოლიტიკოსისმოუცლელობას.

   დასვენება საკმარისია.

   დროა, ჩრდილიდან ნელა-ნელა გამოვიძურწოთ.

6. The Pieta in a subway / პიეტა მიწისქვეშა გადასასვლელში

   

   

   ENGGEO

   The patriarch froze, 

   He froze on his birthday.

   The 83- year-old patriarch froze 

   in the underground passage 

   of the subway. 

   Truly, I do love my patriarch, 

   My frozen patriarch, 

   At the approaches of the subterranean passage. 

   Unknown, unfamiliar, expelled 

   like the first Christian, 

   I do love my patriarch 

   frozen in the underground passage. 

   No one will congratulate him

   on his birthday. 

   No one will sing an ode to him. 

   Let this mourning, this little mourning 

   will follow you, your holiness, 

   there, where the righteous rest.

   Translated by Inga Zghenti

   პატ­რი­არ­ქი გა­ი­ყი­ნა,

   სა­კუ­თარ და­ბა­დე­ბის დღე­ზე გა­ი­ყი­ნა,

   83 წლის მო­ხუ­ცი პატ­რი­არ­ქი

   მეტ­როს ჩა­სას­ვლელ­ში,

   მი­წის­ქვე­შა გა­და­სას­ვლელ­ში

   გა­ი­ყი­ნა.

   დი­ა­ხაც, მე მიყ­ვარს პატ­რი­არ­ქი

   ჩემი გა­ყი­ნუ­ლი პატ­რი­არ­ქი,

   მი­წის­ქვე­შე­თის მი­სად­გო­მებ­თან

   წაქ­ცე­უ­ლი.

   უცხო, უც­ნო­ბი, გან­დევ­ნი­ლი,

   რო­გორც პირ­ვე­ლი ქრის­ტი­ა­ნი,

   მე მიყ­ვარს პატ­რი­არ­ქი

   მეტ­როს ჩა­სას­ვლელ­ში გა­ყი­ნუ­ლი.

   მას არა­ვინ მი­უ­ლო­ცავს

   და­ბა­დე­ბის დღეს,

   არა­ვინ უმ­ღე­რებს ოდებს.

   დაე, და­ტი­რე­ბა, ეს მცი­რე და­ტი­რე­ბა

   წაგ­ყვეს უწ­მინ­დე­სო იქ,

   სა­დაც მარ­თალ­ნი გა­ნის­ვე­ნე­ბენ...

7. Ode to SSS (State Security Service) / ოდა სუსისადმი

   

   

   ENGGEO

   He often changes abbreviation – his name, 

   but thematic terms remain unchanged to claim. 

   Rolls his glass eyes, empty and frightened, 

   Skillful at stationary magic – undoubted. 

   When smashing into the walls of the prisoner's temples– 

   Tenderly cleans his rifle, not trembles. 

   Fills the table in a journal with his hands-  pale,

   He is a pedant and immature male. 

   Not asking for honor, consolation of the soul-  torn, 

   On the twenty-fifth of February, he was born. 

   Adopted by the system, he was weak, emaciated, 

   He was registered, numbered- not appreciated. 

   Rust milk he sucked from his iron breasts, 

   Lying in a metal bed became his quest. 

   Of Dzerzhinsky, Khagoda, Ezhov and many all, 

   Bakhcho Kobulov, Rafava and Beria - 

   he is the stepson to call.

   And when by the system a phase peak is reached– 

   The pedant thickens, shrinks, grows- is ready to preach. 

   Though many times we’ve been happy by the news of the change,

    "My Country" still stands on his "labor" – so strange.

   Translated by Inga Zghenti

   სახელს ხშირად იცვლის - აბრევიატურას,

   შიგნიდნ უცვლელი რჩება თემატურად.

   შიშით შუშის თვალებს აცეცებს ცარიელს

   სრულად ფლობს მაგიას - საკანცელარიოს.

   კედლებს რომ ტუსაღის საფეთქლებს მიახლის -

   სათუთად გაიწმენდს ტაბელურ იარაღს. 

   ფერმკრთალ და უმწიფარ ხელებით პედანტი

   ჟურნალში შეავსებს ცხრილს ბოლო გვერდამდე.

   არ ითხოვს დიდ პატივს, ან სულის შებერვას,

   იგი დაიბადა ოცდახუთ თებერვალს.

   ობოლი, უმწეო, სუსტი და შიშველი

   სისტემამ დანომრა, აღრიცხა, იშვილა.

   რკინის ძუძუებით ჟანგის რძე აწოვა,

   ასწავლა ლითონის საწოლში ჩაწოლა.

   ძერჟინსკის, ჲაგოდას, ეჟოვის, ბერიას,

   ბახჩო ქობულოვის, რაფავას გერია

   და როცა ფაზობრივ პიკს აღწევს სისტემა -

   პედანტი მკვრივდება, სუქდება, იზრდება.

   თუმც ბევრჯერ ცვლილების სიახლე გვეხარა,

   დღემდე მის “შრომაზე” დგას “ჩემი ქვეყანა”.