Narration II

by Jakobe Mansztajn


Narration II

the knife seeks the belly, and so reaches for the hand

- sage mumbles and reaches for the fags in his pocket.

queues keep dicing the landscape every minute or so,

there is a wide, concrete wall, there is the air of peace.

sage likes this neighbourhood, and so doesn't say much.

 

leaves rattling in the wind, dispersing the stink

and the chesterfield mist, a little buddha floating by.

sage clears his throat and spits. he believes in his pack of

twenty buddhists, each one wiling to give his existence

for two digits and a sliver of flame.

 

someone mutters that this poem is short of rhythm.

sage glances at us, incredulous.

any time he falls silent we make a mess of it.

borges owned language and had rhythm on tap, he says.

the train rolls by once more and once more it's quiet

 

© translated by Marek Kazmierski, Vienna High Life (Off_Press, 2011)

Narracja II

szuka nóż brzucha, więc po rękę sięga

- mamrocze siwy i sięga do kieszeni po szlugi.

są kolejki, które co kilka minut szatkują krajobraz,

jest szeroki, betonowy murek, jest wypoczynek.

siwemu pasują te okolice, więc mówi mało.

 

liście furkoczą na wietrze, rozganiają smród

i mgiełkę chesterfieldów, w której gnieździ się mały budda.

siwy odchrząka i spluwa. wierzy w paczkę

dwudziestu buddystów, z których każdy odda życie

za dwa palce i strużkę ognia.

 

ktoś rzuca, że ten wiersz nie posiada rytmu.

siwy spogląda na nas i niedowierza.

wystarczy, że chwilę pomilczy i już robimy syf.

borges miał język w małym palcu a rytm w dupie, twierdzi.

za chwilę nadjeżdża kolejka i znów robi się cicho

 

© Jakobe Mansztajn, Wiedeński high life (Stowarzyszenie Artystyczno-Kulturalne „Portret”, 2009)