An adult Paul Celan wavers over a glass

by Jakobe Mansztajn


An adult Paul Celan wavers over a glass

this is how it starts, a tiny awfulness, and this

how it ends: a spider, a table, an oilcloth, the spider

trapped beneath an upturned glass. once upon

a time I was braver, I would have swept you aside

 

with a wave of a book, but today

I lack confidence and am just afraid

of you taking a stroll across my eyelid

when asleep, and that is all I can think about,

 

that there's no way out of here, a tiny awfulness,

that this is how it starts and how it ends:

you and me in this trifling, final scene,

your tiny being and my minute fear.

 

© translated by Marek Kazmierski

Dorosły Paul Celan waha się nad szklanką

tak to się zaczyna, straszniutki, i tak

to się kończy: pająk, stół, cerata, pająk

uwięziony pod szklanką. niegdyś

byłem dzielniejszy, byłbym cię zmiótł

 

jednym ruchem książki, ale dziś

już mniej mam pewności i tylko się boję

twojego przez moją powiekę spaceru,

gdy zasnę, i tylko o tym teraz myślę,

 

że nie ma stąd wyjścia, straszniutki,

że tak to się zaczyna i tak to się kończy:

ty i ja w tej błahej, ostatecznej scenie,

twoje małe istnienie i mój malutki strach.

© Jakobe Mansztajn, Studium przypadku (Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, 2014)