Dariusz as an expression of dreams about a different poem

by Jakobe Mansztajn


Dariusz as an expression of dreams about a different poem

the limits of this apartment are the limits of this

poem, here is where the line is drawn, the other

side of the world, but here all that is left is to dumb down,

fuck up, speak up for history, and then draw

 

a punch or two. dariusz, who hurts all over

from sitting in the same armchair, whose

head is truly swelling from listening

to the same stories, wants to just once leave

 

this apartment and leave this poem, go for a walk,

finally, across a meadow or something. though a meadow

doesn't do it for him, still he would be moved, like a child,

would have a little cry, a cry over all that fresh air.

© translated by Marek Kazmierski

Dariusz jako wyraz marzeń o innym wierszu

granica tego mieszkania jest granicą tego

wiersza, tu przebiega linia, po tamtej stronie

świat, a po tej już tylko ocipieć, okurwieć,

opowiedzieć historię, a następnie wyprowadzić

 

z niej ciosy. dariusz, którego wszystko już boli

od siedzenia w tym samym fotelu, któremu

głowa serdecznie już puchnie od słuchania

tych samych historii, chciałby raz jeden wyjść

 

z tego mieszkania i wyjść z tego wiersza,

pójść wreszcie na spacer po jakiejś choćby

łące. mimo że łąka go nie wzrusza – jak dziecko

by się wzruszył, nad świeżym rozpłakał powietrzem.

© Jakobe Mansztajn, Studium przypadku (Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, 2014)