City of the dead

by Krystyna Dąbrowska


City of the dead

On clotheslines stretched between the tombstones

a woman hangs out her freshly laundered linen.

Her arms are raised as if in mute lament

to peg up a pair of panties or a T-shirt.

Petticoats and bed sheets dance among the graves.

Around stand mausolea, with people living in them:

the lodgers of the dead and sentries of their repose.

A non-stop patter of children

playing soccer, with tombs as their goalposts.

A mother calls them to dinner, and her voice

mixes with the praying carried on in the chapel.

Sunlight. Dust of the desert. The clothes dry quickly,

wafting the dregs of moisture onto the graveyard earth,

In the doorways of mausolea neighbors sit at tea,

spending their afternoons in the meager shade of tombs,

tethered to them just like the washing lines.

© translated by Antonia Lloyd-Jones

Miasto umarłych

Na sznurach rozciągniętych między nagrobkami

kobieta wiesza świeżo upraną bieliznę.

Podnosi ręce jak w niemym lamencie,

żeby przypiąć klamerką majtki czy koszulę.

Halki, prześcieradła tańczą wśród kamieni.

Wokół mauzolea, w których żyją ludzie:

sublokatorzy umarłych i stróże ich spokoju.

Wszędzie tupot dzieci,

grają w piłkę, groby to ich bramki.

Matka woła je na obiad, a jej głos

miesza się z trwającą w kaplicy modlitwą.

Słońce. Kurz pustyni. Bielizna schnie szybko,

wiejąc resztką wilgoci na cmentarną ziemię.

Przed drzwiami mauzoleów sąsiedzi przy herbacie,

spędzają popołudnia w skąpym cieniu grobów,

przywiązani do nich tak jak sznury z praniem.

© Krystyna Dąbrowska, Białe krzesła (Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, 2012)