Transformations

by Vladimir Martinovski


Transformations

When you’re gone, I suddenly turn into a sunflower without the sun,

In a book without letters, home without doors, rain without drops,

A double bass with no strings, a tricycle without the front wheel,

A clock without hands, a verse without an ancient metric foot,

 

Into chocolate without the cocoa, a city with no boulevard,

A giraffe without a neck, an orchestra with no conductor,

A condor without feathers, a street without a footway,

Into a sculpture with neither a head nor a pedestal.

 

When you’re gone, I’m a nut without the kernel,

A bee without a drop of honey, or a selfish

Little cricket that’s misplaced its violin.

 

And when I’m with you, I’m merely

A man who conceals so readily

All the things he used to be.

© translated by Kalina Janeva

ПРЕОБРАЗБИ

Кога те нема се претворам за час во сончоглед без сонце,

во книга без букви, во дом без врати, во дожд без капки,

во контрабас без жици, во тротинет без предно колце,

во часовник без стрелки, во стих без антички стапки,

 

во чоколадо без какао, во главен град без булевар,

во жирафа без врат, во оркестар без диригент,

во кондор без перја, во улица без тротоар,

во скулптура без глава и без постамент.

 

Кога те нема станувам орев без јатка,

пчела без ронка мед или себичен

скакулец без виолина в рака.

 

А кога сум со тебе сум обичен

човек кој знае да крие вешто

дека порано бил сè и сешто.

© Vladimir Martinovski