the body remembers everything

by Gjoko Zdraveski


the body remembers everything

one should sit still for days.

be quiet with his eyes closed. but

be awake and observe.

for days on end one should, bit by bit,

patiently sharpen up the mind.

not let even a scratch under the nose

fly off, not even a dimple

along the back, a shimmer of the nerve

from the top of the head to the heels.

one should stand on the side and

observe. bereft of passion of a supporter.

free of judgment. no stone cast. no wrath,

but no joy either. free of yearning. just as is.

prostrate. without the space and the time.

 

and only then can one start.

 

for the body remembers everything.

even the fear of your mother

as you were turning in

her womb.

© translated by Lazar Popov

телото памти сѐ

треба со денови да се седи мирен.

со затворени очи да се молчи. но

да се биде буден и да се набљудува.

треба со денови, малку по малку,

трпеливо да се остри умот.

да не му побегне ниту еден јадеж

под носот, ниту една морница

по грбот, ниту една игра на нервот

од врвот на главата до стапалата.

треба отстрана да се биде и да се

набљудува. без страст на навивач.

без суд. без фрлен камен. без лутина,

но и без радост. без копнеж. тукутака.

простум. од просторот и времето надвор.

 

и дури тогаш може да се почне.

 

оти телото памти сѐ.

и стравот на мајка ти дури

додека си ѝ се превртувал

во утробата.

© Gjoko Zdraveski