4. earth. red.

by Gjoko Zdraveski

4. earth. red.

I descend to my subterranean chambers.

to the foundations. where back in the days

my folks buried something.

I descend stealthily, hiding from the world. I steal

the key from myself.

it is gelid down there. even fire is burning

from the chill. it burns as char on bare skin.

and goose pimples. because of the ice, fear, foreboding.

I reach forth with a candle in my hand.

I search through the jars of sweets,

bitter, slightly liquorice.

I sift through all that has passed through me.

all that passed before me.

I let the air out with a knife

so that the stench may leave.

I remove the mould spreading on top.

I take a deep breath. get a taste with my finger.

jar by jar I open. I remove the mould.

I take a deep breath. get a taste with my finger.

jar by jar.

until I find why it hurts so much.

and until when.

© translated by Lazar Popov

4. земја. црвено.

слегувам во своите подземни одаи.

во темелите. таму кај што уште

старите мои закопале нешто.

слегувам од сиот свет скришум. сам

од себе го крадам клучот.

долу е цибрина. од студенилото дури

оган гори. дури пече ко жар на гола кожа.

и мравки лазат. од мраз, од страв, од јанѕа.

буричкам со кандилце в рака.

тарашкам по теглите со слатко,

со горко, со поткиселено.

чепкам по сето поминато низ мене.

по сето поминато пред мене.

со ноже пуштам воздух

да излезе смрдеата.

ја тргам мувлата што се фатила одозгора.

вдишувам длабоко. со прст пробувам.

тегла по тегла отворам. ја тргам мувлата.

вдишувам длабоко. со прст пробувам.

тегла по тегла.

дур не најдам зошто толку боли.

и до кога.

© Gjoko Zdraveski