Every woman knows her own tree

by Bejan Matur


Every woman knows her own tree

When I came to you

I was going to open my wings

over that deserted city

built of black stones,

and find a tree and perch on its branches

and shout with pain.

 

Every woman knows her own tree.

 

That night I flew.

I passed over the city that darkness feared to enter.

Having no shadow the soul

was lonely.

 

I howled like a dog.

© translated by Ruth Christie

Her kadın kendi ağacını tanır

Sana geldiğimde

Kanatlarımı,

Siyah taşlarla örülmüş

O ıssız şehrin üzerinde açacak,

Bulduğum bir ağacın dallarına tüneyecek

Ve acıyla bağıracaktım.

 

Her kadın kendi ağacını tanır.

 

Uçtum o gece.

Karanlığın girmeye korktuğu şehri geçtim.

Gölge olmayınca ruh yalnızdı. Uludum.

© Bejan Matur