at the gates of the game reserve

 

our children wave

 

as if the trees and wind condemned them.

 

They wash the falsehoods from tree trunks

 

and recognise a master in the hills; retreating

 

armies of stars and gravity

 

draped across anonymous glances

 

like clouds above a marble city,

 

keeping vigil over our allotted task.

© Tom Van de Voorde

Aan de poorten van het wildpark

 

zwaaien onze kinderen

 

als de veroordeelden van bomen en wind.

 

Ze wassen de leugens van stammen en zien

 

in de heuvels hun meester; wegebbende legers

 

van sterren en zwaartekracht

 

hangen over anonieme blikken

 

als wolken boven een marmeren stad,

 

waken over de taak die ons past.

© Tom Van de Voorde