23

you dance too much dolores to the measure of monday morning

to the sinking of all my self-invented countries

where language is spoken and custard pie’s for breakfast

and where poets sing late at night

of gypsies’ skirts warm wind and the dance

of dolores who cries strings and sleeps beneath the stars

steal horses with me without measure and slaughter them with teeth

that shine with laughter and whistling of the wind in the fjords

which blows like the wind when I was eight and knew

that sails dance girls bulge and countries exist afar

so I roar the songs dolores beside your self-invented hands

but no high mountains hurtle past yet monday morning’s

sitting down to grown-up wholemeal bread and pecking at it

with quiet teeth forever as we live with brushed shoes between

alarm clocks with our sense of reason pet-purring in our laps

and no longer know and no longer want to know

                that countries do exist

© translated by Willem Groenewegen

23

jij danst te veel dolores op de maat van maandagmorgen

op het zinken van al mijn zelfverzonnen landen

waar taal gesproken wordt en slagroomtaart ontbijt is

en waar dichters in de diepe nacht gaan zingen

van zigeunerrokken warme wind en de dans

van dolores die snaren huilt en onder sterren slaapt

steel met mij mateloos paarden en slacht ze met tanden

die blinken van lachen en fluiten van wind in de fjorden

die waait als de wind toen ik acht was en wist

dat zeilen dansen meisjes bollen en landen ver bestaan

dus bries ik de liederen dolores naast jouw zelfverzonnen handen

maar er galoppeert geen hooggebergte al zit maandagochtend

volwassen vezelbrood lang met stille tanden te verbijten

want we leven met gepoetste schoenen tussen wekkers

met ons verstand als spinnend huisdier op schoot

en weten niet meer en willen niet meer weten

                dat landen wel bestaan

© Ilja Leonard Pfeijffer, Dolores – Elegieën (Amsterdam: De Arbeiderspers, 2002)

Poems