Inat

             for Gavrilo Princip

 

it has no name is burning

in my eyes like a poem

you can sing aloud

but it can’t bear a title

 

a handshake is all I need

to know what time it is

this deceitful day will crow thrice

to remind me of my heroism

 

time drags on past this café sluggish

and shallow like the brown water of the miljacka

I look in the mirror of a new age and see

the occident which like a blanket falls over my city

 

in the distance a sleigh rumbles

over the cobble-stones the sound fills

my empty soul which will drill

through a thousand walls to come to you

 

like a black bird which alights

on the ever smouldering field

© Michaël Vandebril

Inat

                voor Gavrilo Princip

 

het heeft geen naam brandt

in mijn ogen zoals een gedicht

dat je luidop zingen kan

maar geen titel verdraagt

 

ik heb genoeg aan een handdruk

om te weten hoe laat het is

deze leugenachtige dag zal driemaal kraaien

om me te herinneren aan mijn heldendom

 

de uren kruipen voorbij langs dit café traag

en ondiep als het bruine water van de miljacka

ik kijk in de spiegel van een nieuwe tijd en zie

het avondland dat als een deken valt over mijn stad

 

in de verte dendert een slee

over de kasseien het geluid vult

mijn lege ziel die duizend muren

zal doorboren om tot u te komen

 

als een zwarte vogel die neerstrijkt

op het eeuwig smeulende veld

© Michaël Vandebril, Ongepubliceerd, 2014