Las Belgas

we shall continue

to slide in the underbelly

of your glorious memory

 

for a hundred years we bore

your bottoms your newspapers

your bags full of dreams

 

together we glided in the present

a gliding shelter

of vague human smells

 

modern make is in store for you

and we shall stay

behind worn-out and broken-down

 

like an old queen

of a whimsical country

which resembles us –

 

ready to be scrapped for good

(god smiles

and chooses his hour)

 

our gleaming wood will serve

to grill meat

with our ultimate fire

© Michaël Vandebril

Las Belgas

wij zullen blijven

glijden in de onderbuik

van uw glorieuze geheugen

 

honderd jaren verdroegen wij

uw achterwerk uw krant

uw koffer met dromen

 

we schoven samen in het heden

een schuivend onderkomen

van vage mensengeuren

 

u wacht nu moderne makelij

terwijl wij moe

en versleten achterblijven

 

als een oude koningin

van een grillig land

dat op ons lijkt –

 

klaar voor de grote sloop

(god glimlacht

en kiest zijn uur)

 

ons glanzende hout zal dienen

om vlees te grillen

met ons laatste vuur

© Michaël Vandebril, De Morgen (Achterafgedichten, 2013)