Chorus for a city

by Michaël Vandebril


Chorus for a city

in a city that sucks soft

skeletons out of poets I slide

 

at the speed of a leopard

past warm wet gardens where stone

 

peacocks and paths behave

like the threads of a cocoon

 

eaten slowly by bushes

and crowns and the agonisingly sluggish

 

swelling of shells in the pond water

merely a herald

 

of larger gardens where stone

peacocks and paths behave

 

like rays of a sun

swallowed slowly by bushes

 

and crowns and the agonisingly sluggish

swelling of shells in the pond water

 

merely a whiff

of other gardens where stone

 

peacocks and paths behave

like the heave of a well

 

drunk slowly by bushes

and crowns and the agonisingly sluggish

 

swelling of shells in the pond water

merely a hint the city dresses

 

poets in see-through skins

I live high above the gardens

 

with the grace of a swallow

and see streets of happiness

© Michaël Vandebril

Refrein voor een stad

in een stad die dichters zuigt

tot zachte geraamtes glijd ik

 

met de snelheid van een luipaard

langs warme natte tuinen waarin stenen

 

pauwen en paden zich als draden

gedragen van een cocon

 

langzaam opgegeten door struiken

en kruinen en het tergend trage

 

zwellen van schelpen in het vijverwater

slechts een voorbode

 

van grotere tuinen waarin stenen

pauwen en paden zich als stralen

 

gedragen van een zon

langzaam opgezogen door struiken

 

en kruinen en het tergend trage

zwellen van schelpen in het vijverwater

 

slechts een zucht

van andere tuinen waarin stenen

 

pauwen en paden zich als deining

gedragen van een bron

 

langzaam opgedronken door struiken

en kruinen en het tergend trage

 

zwellen van schelpen in het vijverwater

slechts een zweem de stad kleedt

 

dichters in doorzichtig vel

ik leef hoog boven de tuinen

 

met de gratie van een zwaluw

en zie straten van geluk

© Michaël Vandebril, New Romantics, 2013