A woman with an ermine incorporated into her collar taps me on the shoulder.  ‘You’re leaking’ she whispers loudly while scratching the animal’s head. I look down but can’t see any drops, no trail of any kind. ‘You don’t believe me’ the woman says ‘but you really are losing something.’ I look between my legs. The woman puts a tupperware dish there. ‘Don’t move’ and the ermine repeats her words_

© translated by David Colmer

Een vrouw tikt mij op de schouder, er zit een hermelijn verwerkt in haar kraag. ‘Je bent aan het lekken’ fluistert ze luid terwijl ze het kopje van het beest krabt. Ik kijk om maar zie geen druppels, geen enkel spoor. ‘Je gelooft mij niet’ zegt de vrouw ‘maar je bent echt iets aan het verliezen’. Ik kijk tussen mijn benen. De vrouw zet een tupperware bakje neer. ‘Blijf zo maar even staan’ en de hermelijn zegt haar na_

© Maud Vanhauwaert, Wij zijn evenwijdig (Amsterdam-Antwerpen, Querido 2014)