The Kostverlorenvaart waterway

by Maria Barnas


The Kostverlorenvaart waterway

Salt and pepper mills roll off the table. Ashtrays crash

in pieces on the floor and red wine drips

from shattered glasses onto the lemon-yellow lounge cushions

that cover the breaking up of the jetty.

 

While menus scatter like startled sea-gulls

I narrow my eyes. As if by agreement

one after the other gets up from the table

till I am left to watch a throbbing sloop moving past.

 

On the boat a heap of twisted bicycles.

While the skeletons reach the bridge I recognise

an approaching end in the wreck. The deathbed slips past

 

and the skipper must see something when he disappears

under the bridge. It this perhaps a vision?

You never can tell. It slowly passes by.

© Maria Barnas

Kostverlorenvaart

 

Zout- en pepermolen rollen van tafel. Asbakken slaan

in stukken tegen de grond en rode wijn druipt

uit gebarsten glazen op de limoengele loungekussens

die het breken van de vlonders bedekken.

 

Terwijl menukaarten zich als opgeschrokken meeuwen

over de vaart uitspreiden vernauw ik mijn ogen.

De een na de ander staat als bij afspraak op van tafel

tot ik overblijf om een ronkende sloep langs te zien komen.

 

Op het schip een heuvel kromme fietsen.

Terwijl de skeletten de brug bereiken herken ik

in het wrak een naderend einde. Het sterfbed verglijdt

 

en de schipper moet iets zien wanneer hij onder

de brug verdwijnt. Zou dit een visioen zijn?

Je weet het maar nooit. Het gaat langzaam voorbij.

© Maria Barnas