Minimising man

by Maria Barnas


Minimising man

He says that I’ve too many books.

They won’t fit in our new house. Who still has paper

in this day and age and must you keep all that you read?

 

The space between the diminishing man and me

grows massive while I attempt to read jumping titles

as music. Can’t you rent storage space somewhere?

 

I have emerged out of the books and the books

exist out of me, it starts to whimper inside me.

The man withdraws in the intervening time

 

that resembles our life. I increase steadily

and keep quiet about sometimes being books. The weight

of secrets slows down. He protects his face

 

against a flurry of books. They head straight for me

he says. Don’t take that personally.

© Maria Barnas

Minderende man

Hij zegt dat ik te veel boeken heb.

Ze passen niet in ons nieuwe huis. Wie heeft er nog papier

in deze tijd en moet je alles wat je leest bewaren?

 

De ruimte tussen de minderende man en mij

wordt massief terwijl ik verspringende ruggen probeer

te lezen als partituur. Kun je geen opslagruimte huren?

 

Ik ben uit de boeken voortgekomen en de boeken

bestaan uit mij begint het klein in mij te dreinen.

De man trekt zich terug in de tussentijd

 

die op ons leven lijkt. Ik neem gestaag toe

en dat ik soms boeken ben verzwijg ik. Het gewicht

van geheimen vertraagt. Hij beschermt zijn gezicht

 

voor een vlaag boeken. Ze komen op me af

zegt hij. Dat moet je niet persoonlijk nemen.

© Maria Barnas