Mothers

by Maria Barnas


Mothers

She grips the tray as the rim of a languishing

world and steps slowly into the light

where she remains standing with dark-flowing contours

 

and pours out tea. Her body grows still round the streaming.

I look. She looks at me. Straight into an eye

that immediately withdraws. Shadows

 

flee over the house that can forgo me.

Tree-tops sway in a wavering

wood above which clouds race. There is a calmness

 

that increases as it grows dark and cold.

I wave like a departing mother.

She waves even more vigorously.

© Maria Barnas

Moeders

Ze houdt het dienblad als rand van een kwijnende

wereld vast en stapt langzaam in het licht

waar zij met donkervloeiende contouren blijft staan

 

en thee schenkt. Haar lichaam verstilt om het stromen.

Ik kijk. Zij kijkt me aan. Recht in een oog

dat zich onmiddellijk terugtrekt. Schaduwen

 

vluchten over het huis dat mij kan onthouden.

Boomtoppen wenken in een weifelend

woud waarboven wolken razen. Er is kalmte

 

die toeneemt terwijl het donker wordt en koud.

Ik zwaai als een verlatende moeder.

Zij zwaait nog harder.

© Maria Barnas