Der Doppelgänger

by Maria Barnas


Der Doppelgänger

I started to read Der Doppelgänger in Paris

in a room that slightly swayed

It seemed well-known to me.

 

In all the streets I see a house where I can live

for I come from low-lying marshlands.

A descendant of land-seekers at sea

 

whalers and pirates I have a soft spot

for England an interest in France

and a preference for Russians who’ve strayed

 

into German. In Berlin I came across Der Doppelgänger

in a house that was just like my own.

What I had left behind in Paris

 

and would be able to approach from Berlin began

to thrust itself upon me in ever more concrete forms.

I let this happen for it was a bridge

 

that would mend loose ends in space and lacks in me.

But who says bridges have to be completed

and where are the words that I read.

© Maria Barnas

Der Doppelgänger

Ik begon Der Doppelgänger te lezen in Parijs

in een kamer die licht schommelde.

Hij kwam me bekend voor.

 

In alle straten zie ik een huis waar ik kan wonen

want ik kom uit het lage moerasland.

Afstammend van landzoekers op zee

 

walvisvaarders en piraten heb ik een week hart

voor Engeland een belangstelling voor Frankrijk

en een voorliefde voor in het Duits verdwaalde

 

Russen. In Berlijn trof ik Der Doppelgänger

aan in een huis dat als het mijne was.

Wat ik had achtergelaten in Parijs

 

en zou kunnen naderen vanuit Berlijn begon

zich in steeds vastere vormen aan mij op te dringen.

Ik liet het toe want het was een brug

 

die rafels in ruimte en gebreken in mij zou dichten.

Maar wie zegt dat je bruggen moet voltooien

en waar zijn de woorden die ik las.

© Maria Barnas