Where the poet reads

by Maria Barnas


Where the poet reads

The finery of leaves inside the poet’s head

is gaudier and fuller than on the now becalmed

tree that stands burning extensively

in the window and I can state that our knowledge

 

is unable to cope with such burning.

The thicket of words is allowed no space

where the poet reads and the wind

in this land where no wind blows

 

makes the room highly flammable.

(How the heads nod heavy with sleep.)

Place on the wallpaper the colourful calyces

 

that stream into the poet like tears

with spouts ablaze. Can the window now be opened?

We might just miss the briefest of sighs.

© Maria Barnas

Waar de dichter leest

De bladertooi in het hoofd van de dichter

is bonter en voller dan die van de windstille

boom die vérstrekkend staat te branden

in het raam en ik kan zeggen dat ons weten

 

niet tegen branden is opgewassen.

De woordenstruik krijgt geen ruimte

waar de dichter leest en de wind

in dit land waar geen wind waait

 

maakt de zaal licht ontvlambaar.

(Wat knikken de koppen van slaap.)

Zet de kleurige kelken op het behang

 

die stromen in de dichter als tranen

met tuiten in lichterlaaie. Kan het raam nu open?

Straks missen we het zuchtje.

© Maria Barnas