The clouds paler

by Maria Barnas


The clouds paler

Nobody knows what the time is and the land lies

on Iris’ knees. She looks to see if this

 

is the water. I decide this is the River Spaarne.

And poplars inclining towards each other

 

a diminishing horse and boys

with globes round their upper arms

 

draw a breath of relief. The water gleams

and Iris blinks at the light

 

She says I can’t paddle because I’ve

got panties on. We lie down there.

 

We lie at the water’s edge

where lorries hum

 

among thistles and dry

dandelions. The boys look pale the clouds

 

paler. A horse drinks the far shore.

© Maria Barnas

De wolken

Niemand weet hoe laat het is en het land ligt

op de knieën van Iris. Ze zoekt of dit

 

het water is. Ik beslis dit is het Spaarne.

En populieren naar elkaar gebogen

 

een krimpend paard en jongens

met wereldbollen om de bovenarmen

 

halen opgelucht adem. Het water blinkt

en Iris knipoogt tegen het licht.

 

Ze zegt ik kan niet pootjebaden want ik

heb panty’s aan. Daar gaan we liggen.

 

Wij liggen aan de waterkant

waar vrachtwagens tussen distels

 

en droge paardenbloemen zoemen.

Zoemen. De jongens zien bleek de wolken

 

bleker. Een paard drinkt de overkant.

© Maria Barnas