Erbarme dich

by Maria Barnas


Erbarme dich

An Englishman with magnificent eyes is tuning my piano.

I’m going to do it very carefully he says.

Small leaves and drops are falling from the elderberry

standing in the corner of the garden, sir, like words from my mouth

Would you mind?

I think the tree must have some incurable disease.

We might have a slight problem here.

We.

 

A humid summer has broken out in my head

dear sir, a crippling heat. Do you have any good ideas perhaps?

I don’t know the English word for ‘verzengend’.

Would you like a drink?

Thank you so much.

How much?

 

In Brussels I ate chocolate wrapped in gold leaf

and wore immaculate shoes.

In Paris I sat in a big wheel.

I’d go to London with you right away.

 

If I have sugar. And milk.

The Englishman plays.

Erbarme dich.

 

That’s it. That’s the lot.

Thank you so much.

© Maria Barnas

Erbarme dich

Een Engelsman met prachtige ogen stemt mijn piano.

I’m going to do it very carefully zegt hij.

Er vallen druppels en blaadjes uit de vlierbes die in de hoek

van de tuin staat, sir, als woorden uit mijn mond.

Would you mind?

Ik denk dat de boom ongeneeslijk ziek is.

We might have a slight problem here.

Wij.

 

Er is een vochtige zomer aangebroken in mijn hoofd

dear sir, een verlammende hitte. Weet u misschien raad?

Ik weet niet wat verzengend in het Engels is.

Would you like a drink?

Thank you so much.

How much?

 

In Brussel at ik chocola uit goudblad

en ik had smetteloze schoenen aan.

In Parijs zat ik in een reuzenrad.

Ik zou zo met u mee naar Londen gaan.

 

Of ik suiker heb. En melk.

De Engelsman speelt.

Erbarme dich.

 

Dat is dat. Dat is alles.

Thank you so much.

© Maria Barnas