The Amstel

by Maria Barnas


The Amstel

The waters of the Amstel carry silver,

reflect space onto the windows of the tram.

It is the frontage of the city only

 

everything I say exists.

Has – long before I can put it into words – found

form and the pigeons spread their wings, noisily

shake their airy coats.

 

My nights consist of nothing else than days

that do not arrive and I can’t sleep

for fear that I will pass life by.

© Maria Barnas

De Amstel

Het water van de Amstel draagt zilver,

weerkaatst ruimte op de ruiten van de tram.

Het is de voorkant van de stad maar

 

alles wat ik zeg bestaat.

Heeft al voor ik het kan verwoorden vorm

gevat en de duiven spreiden de vleugels, schudden

luidruchtig de luchtige rokken.

 

Mijn nachten bestaan uit niets dan dagen

die niet komen en ik kan niet slapen

uit angst aan het leven voorbij te gaan.

© Maria Barnas