CLOSED CIRCUIT

by Tatev Chakhian


CLOSED CIRCUIT

On the capital square

children, running, exit a kindergarten,

pattering, demand a circus.

The people write an open letter to a president,

demanding a circus

with non-poisonous snakes,

dancing bears

and gentle tigers.

The president, obviously,

immediately gives up buying weapons

and assigns all the military budget for a circus.

But suddenly, war restarts

and the construction is halted.

 

The media reports on the city without a circus,

observers from international organizations nod

and promise to do something about this.

Delegates from neighboring countries come in person,

and those from distant countries promise their support

and send snakes, bears and tigers,

which – sadly – roam the city streets

and turn their backs to the sun,

waiting for the unexpected war to end.

 

That is how during a truce,

each new generation,

along with snakes, bears and tigers,

fighting for the right to have a circus,

pattering loudly, silence the noise of silenced missiles.

Translated by Paweł Sakowski

ՓԱԿ ՇՐՋԱՆ

Մայրաքաղաքի հրապարակում

մանկապարտեզից փախած երեխաները

ոտքերը խփում են գետնին ու կրկես պահանջում:

Ժողովուրդը բաց նամակ է հղում նախագահին,

որ կրկես կառուցվի՝

անթույն օձերով, պարող արջերով ու չկծող վագրերով:

Իհարկե, նախագահն անմիջապես դադարեցնում է

զինամթերքի գնումը

և ռազմական ողջ բյուջեն ուղղում կրկեսի կառուցմանը:

Բայց հանկարծ պատերազմը վերսկսվում է,

ու շինարարությունը՝ դադարեցվում:

 

ԶԼՄ-ները գրում են անկրկես քաղաքի մասին,

միջազգային կառույցներից դիտորդներ են ժամանում,

տմբտմբացնում գլուխներն ու խոստանում

զբաղվել խնդրով:

Հարևան երկրների պատվիրակները գալիս,

իսկ ավելի հեռուներից զանգում են, զորակցում

և ուղարկում օձեր, արջեր ու վագրեր,

որ տխուր թափառում են քաղաքում

և մեջքները տալիս արևին՝

սպասելով մեջ ընկած պատերազմի ավարտին:

 

Եվ այսպես ամեն նոր սերունդ

զինադադարի խաղաղ ժամերին

օձերի, արջերի, վագրերի հետ միաձայն

հանուն կրկես ունենալու իրավունքի

դմբդմբացնելով խլացնում է լռությունն արկերի: