Write a poem

by Tatev Chakhian


Write a poem

If your country is rocky and droughty,

write a poem to live softly.

 

Our president who, to my mind, is a philologist

writes poems of loneliness and sadness in the back of contracts

and so he writes of dismissal in the minutes of despair…

And the Opposition calls rhymed names,

and we shout keeping the melody.

 

The Minister of Defense dedicates songs to the war

so that the heart of unlucky neighbor could soften

and the cannonball could fall without noise.

 

The Central Bank Chairman reads free verse about Crisis,

and the journalist writes quatrain about the last accidents

and self-murderers particularly

who used to leave poems in their pockets.

Squatters in the open sky

dedicate acrostic to the chill and famine…

 

When life becomes too difficult

divide

it

into

lines

to make it easy to live.

 

Furthermore,

if you can't find a way to speak of genocide,

of long-gone motherland and enemy

write a poem immediately

so that the textbook of History could be understood easily.

 

Probably there is no need to say -

if your country is rocky and alumina

whisper a poem while burying dead people

to make their souls rest in peace.

Translated by the author

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ ԳՐԻՐ

Թե երկիրդ քարքարոտ է ու չորային,

բանաստեղծություն գրիր, որ ապրելը փափուկ լինի:

 

Մեր նախագահը, որ բանասեր է, կարծեմ,

պայմանագրերի հետևում ոտանավոր է գրում

մենության, տխրության,

իսկ հուսահատ պահերին՝ հրաժարականի մասին…

Եվ ընդդիմությունը հայհոյում է հանգավոր,

ու մենք գոռգոռում ենք ռիթմով:

Պաշտպանության նախարարը տաղեր է ձոնում

պատերազմին,

որ անհաջող հարևանի սիրտը փափկի,

որ ռումբն անաղմուկ ընկնի:

Կենտրոնական բանկի նախագահը վերլիբր է կարդում

ճգնաժամի մասին,

և լրագրողը ոտքի վրա գրում է քառյակներ

վերջին վթարների ու հատկապես ինքնասպանների մասին,

որ բանաստեղծություն են թողնում գրպանում:

Պատերի տակ բոմժերը

աքրոստիքոս են նվիրում ցրտին ու սովին:

 

Երբ կյանքը շատ է ծանրանում,

տ

ո

ղ

ա

տ

ի

ր

որ հեշտ ապրվի:

 

Ու, մանավանդ,

թե չգիտես ոնց խոսել ցեղասպանության,

հայրենիքի ու թշնամու մասին,

անպայման բանաստեղծություն գրիր,

որ պատմության դասագիրքը հեշտ մարսվի:

 

Երևի կարիք չկա ասելու՝

թե երկիրդ քարքարոտ է ու կավահող,

մեռելներիդ բանաստեղծությամբ ճամփիր, որ

հողը թեթև լինի: