Way Through

by Ruth Lasters


Way Through

Doors too should start paying

their way. To record strictly how often they are opened-shut each week, how

many times we charged through and back. To see if

they’re doorworthy and if not: seal them shut. Till it is said

 

a hundred times: ‘I could have sworn that only yesterday’ –

Then, it would be reopened, you’d see advertising signs

everywhere saying Way Through! Door! and on one side of the door

 

a field of fake poppies would be planted and on the other a

plastic bench on which sat a woman, a man that

– I wished in vain – only looked like

us. Us with a margin of error.

Translation by Paul Vincent

Doorgang

Ook deuren moesten maar eens gaan

renderen. Hun hoeveel open-toe per week, hoeveel

er druk door heen en terug, streng geregistreerd. Of ze

deurwaardig dus zijn en zoniet: dichtgeplakt. Tot honderd
 

keer gezegd is: ‘Ik had kunnen zweren dat hier gisteren nog —

Dán werd ze opengedaan weer, zag je reclameborden

overal met Doorgang! Deur! en aan de ene deurkant werd
 

een stoffen klaproosveld geplant en aan de andere een

plastic bank waarop een vrouw, een man waarvan

ik wenste tevergeefs dat ze alleen hardnekkig op ons

leken. Wij met een foutmarge.