Least

Windows, Love, will replace themselves one night purely

through the wish to open them. Everything in its least

 

typical form, a transitional step to no more. Snow

will dissect itself into degrees of

 

comparison of the word

white on top of which a cat lies icy-white, a sacrifice to the thaw,

the mud grey as your voice that I peel into sounds, trivial,

 

free of syllabic offence. Be quiet or offend truth: shout that

the sheet is round. Err ruthlessly beyond this moment that

at most is

 

just us.

Translation by Paul Vincent

Minst

Ramen, Liefste, zullen op een nacht zichzelf vervangen door

enkel het verlangen naar het openen ervan. Alles in zijn minst
 

eigen verschijning, als tussenstap naar niet meer. Sneeuw

zal zich ontleden tot haar trappen van
 

vergelijking van het woord

wit waar bovenaan ijswitst een kat op ligt als offer aan de dooi,

het slijk grijs als je stem die ik tot klanken pel, nietszeggend,
 

vrij van verlettergrijp. Zwijg of schend waarheid: schreeuw dat

het laken rond is. Vergis je roekeloos voorbij dit ogenblik dat

hooguit wij maar is.