Bite

Because apples stack so nicely I’d like to

stack some under your skin. Your legs, skull, chest

 

full of apples, the yellow kind covered in spots and full

of lumps. Just one red, shiny

 

perfect one that shifts as it moves through your

body. And then trying to tell where, in which of your

 

limbs exactly it is hidden, and every time I guess right

to take it out, take

 

a bite from it, trifling, true, but multiplying by infinity makes it

undeniably desecrated.

Translation by Paul Vincent

Hap

Omdat appels zo mooi stapelen wou ik er

stapelen onder je huid. Je benen, schedel, borst
 

vol appels, van die gele die vol vlekken en vol

builen. Slechts één rode, glanzende
 

volmaakte die zich tijdens het bewegen door je lijf

verplaatst. En dan te kunnen raden waar, in welke van je
 

ledematen hij precies verborgen zit, om telkens ik

het juist gok hem eruit te halen, er
 

een hap uit nemen, nietig weliswaar maar maal oneindig maakt

onloochenbaar geschonden.