ARCHEOLOGICAL SITE

by Charlotte Van den Broeck


ARCHEOLOGICAL SITE

I chisel you out of marble, take a quick bite of your shoulder

my teeth grating across your marble shoulder.


However often I chip you out of the chalk cliffs of my mind

it seems as though you barely fit inside a memory.


Sometimes I can still find your boyish eyes through the gashes in the day,

the saffron, we sprinkled on our lips, more often


you walk past the place to where I can imagine you

chasing an atlas moth and then I chop and chop


you again from the chalk cliffs and I scream that we, since the beginning of mankind,

that’s what you said, that we, since the beginning of mankind, have

 

licked the honey from each other’s hair, light breaks onto the bathtub

mingles with the foam of this reckless quiet water

 

in which I carve the final lines, lay your hands in a triangle,

the gentle slope of your hips in contrapposto.

 

I pin an atlas moth to your breast. 

Translated from Dutch by Michele Hutchinson

Archeologische site

Ik beitel je uit marmer, bijt nog snel in je schouder
mijn tanden knarsend over je marmeren schouder.

Hoe vaak ik je ook uit de krijtrotsen van mijn hoofd hak
het lijkt of je nauwelijks nog in een herinnering past.

Soms doorheen de scheuren van de dag vind ik nog je jongensogen,
het saffraan, dat we op onze lippen strooiden, vaker

loop je voorbij de plaats tot waar ik me je kan voorstellen
achter de atlasvlinder aan en dan hak en hak

ik je weer uit de krijtrotsen en ik krijs, dat wij sinds het begin van de mensheid
dat jij toch zei, dat wij sinds het begin van de mensheid

de honing uit elkaars haren likten, het licht breekt op de badkuip
vermengt zich met het schuim van dit roekeloos stille water

waarin ik de laatste lijnen kerf, je handen in een driehoek leg,
de zachte glooiing van je heupen in contrapost.

Ik prik een atlasvlinder op je borst.