CHAMELEON [ii]

by Niillas Holmberg


CHAMELEON [ii]

I speak in a lulling melody of ‘here’ and ‘now’ and ‘stay’

repeat this so often that it chafes

until you roll me back into your mouth, lay me

unspoken on your undulating tongue, gently

the way little girls with too much puppy fat

bounce when they walk.


And I want you to speak me again, not to be able to stop speaking me

so that I break out of the hollow of your mouth

and you give me new names, the wrong ones

like ‘sweet’ and ‘little’ and ‘slow’

so that afterwards I start to behave like a conditioned dog,

covering my breasts every time

you come into the bathroom.


Let us tell lies about analogue love to the pillow

somewhere between tongue and teeth.

Perhaps we’ll still spring into each other’s minds.

Perhaps we’ll remember the place

where we began to shake

and we could no longer get into the rhythm.

Translated from Dutch by Michele Hutchinson

Kameleon II

 

Ik spreek in een slepende melodielijn van ‘hier’ en ‘nu’ en ‘blijf’
herhaal dit zo vaak tot het schuurt
tot je me terug in je mond rolt, me onuitgesproken
op je deinende tong legt, zachtjes
zoals kleine meisjes met overgewicht zachtjes
stuiteren bij het lopen.

En ik wil dat je me opnieuw zegt, dat je niet kan ophouden mij te zeggen
dat ik uit de holte van je mond breek
en je me nieuwe namen geeft, de verkeerde
zoals ‘lief’ en ‘klein’ en ‘traag’
dat ik me daarnaar ga gedragen als een geconditioneerde hond,
voortaan mijn borsten bedek
als je onverwachts de badkamer binnenkomt.

Laten we ergens tussen tong en tanden
analoge liefde in dit hoofdkussen liegen.
Misschien schieten we elkaar alsnog te binnen.
Misschien herinneren we ons de plek
waar het schudden begon
en we het ritme niet meer vonden.