CONDITION

by Barbara Klicka


CONDITION

Hum me and rock me. Two strings – trusses and a question mark. Night on the ward, when – I confess – you were the only thread, the thin skin that the scabs holds on to.

 

            I thought my legs were gone: two hearts, two clear joys, that in the containers at the end of the tubes that grew out of me, I was gathering. O morphine – I had no fun with you.

 

            I’m talking about admitting. I admit – that chair is constantly changing signs. I lay down though I was still lying and then you lay down with me like in a fragrant sled. And now tell me:

 

            what kind of happiness needs

            a knife in the back and a dried-up river?

Translated by David Malcolm

WARUNEK

Nuć mnie i kołysz. Dwie struny – zakładki na lędźwie i znak zapytania. Noc na oddziale, kiedy – przyznaję – byłeś jedyną nitką, cienką skórką, na której trzyma się strup.

 

Myślałam, że odjęło mi nogi: dwa serca, dwie wyraźne radości, że w pojemnikach na końcach węży, które ze mnie rosły, zbieram się. Morfino – nie miałam z tobą przyjemności.

 

Mówię o przyznawaniu. Przyznaję – tamto krzesło trwale zmienia znaki. Kładłam się, chociaż wciąż leżałam i wtedy kładłeś się ze mną jak w pachnące sanie. A teraz powiedz:

 

co to za szczęście, które potrzebuje

noża w plecach i wyschniętej rzeki?